De papieren versies van de 75e jaargang van het Officieel Orgaan zijn te downloaden.

Klik hier voor het overzicht.

Dramatische hoofdvelden?

[GROUP_IMAGE]

 

Het begon me op te vallen. ik hoorde en las  het steeds vaker over een amateurwedstrijd, “het veld was dramatisch”. Je leest het vervolgens in de lokale krant, hoort het op de lokale radio, langs de lijn en na afloop in de kantine en de bestuurskamer. Google maar eens "dramatisch hoofdveld" en je krijgt binnen 0.26 seconden maar liefst 31.000 hits. Het gaat dan ook over ons hoofdveld en dat verklaarde volgens sommige coaches in het afgelopen seizoen waarom de wedstrijd slecht was of waarom er niet gewonnen werd. Zelfs oudere spelers of toeschouwers nemen deze kreet over, terwijl zij nog de tijd meegemaakt kunnen hebben dat de schapen eerst van het veld gestuurd moesten worden, het gras vaak te lang was of het veld juist helemaal kaalgetrapt aan het eind van het seizoen en dat de velden soms helemaal blank stonden. Terwijl ons hoofdveld tegenwoordig zo lekker groen blijft. Kennelijk is er iets veranderd in hoe wij dit soort zaken zijn gaan waarderen, heeft er een verschuiving plaatsgevonden in wat we normaal zijn gaan vinden, wat we vinden dat we kunnen verwachten. Ook al is dit natuurlijk op zich al een mening, maar anders was er geen reden voor mij geweest dit stukje te schrijven. Een beetje ergernis zit er wel bij, vandaar.

 

Kunstgras

Sinds de opkomst van het zaalvoetbal en het voetbal op kunstgras, dat steeds meer gemeengoed is geworden, is de standaard kennelijk totaal veranderd. Vooral omdat er ook heel vaak (al dan niet noodgedwongen) op kunstgras wordt getraind en bij dreigende afgelastingen alles zoveel mogelijk naar het kunstgras doorgeschoven wordt, zijn hedendaagse spelers super vlakke velden gewend, vaak vanaf hun eerste voetbalschreden bij de club. Ze zijn dus gewend dat de bal nimmer hobbelt. Bijkomend voordeel van het vaak gebruiken van kunstgras is overigens dat de grasvelden meer ontzien kunnen worden. Dat houdt in dat de grasvelden er aan het eind van het seizoen vaak een stuk beter bijliggen dan vroeger. Ook worden de grasvelden op aandrang van SportpunGoudat nu veel sneller afgelast. Bijgaand een foto uit 1986, waarin goed de staat van ons hoofdveld na afloop van het seizoen te zien is. En verderop een foto van de huidige staat.

Ons hoofdveld in juni 1986....

 

We zwijgen dan nog maar over onze vorige de velden aan De Nieuwe Vaart. Laag gelegen, op het moerassige af, met er onder een oude vuilstortplaats en een gedempte sloot, die diagonaal op een doelpaal op het hoofdveld eindigde, waardoor een zacht op een leeg doel geschoven bal gegarandeerd afboog tot naast de goal. Toch werden hier jeugd interlands gespeeld, werd Gouda er tweemaal landskampioen, stond het veld eens helemaal blank na een wolkbreuk met bijna een halve meter water er op. En werden er ’s winters wedstrijden van het eerste op plat gerolde sneeuw gespeeld, met donkere lijnen en een oranje bal. Maar kunstgras bestond toen natuurlijk nog helemaal niet.

... en het dramatische hoofdveld op 11 mei 2013....

 

Gras en recessie

Maar wat wil nu het geval, grasvelden als voetbalveld bestaan nog steeds. Gras is een plantje, dat onderhouden kan worden, maar wel onderhevig is aan de grillen van moeder natuur. Een steriele, totaal vlakke grasmat zal nauwelijks voorkomen. Dat kan wel, als er veel geld en arbeid in gestoken wordt, zoals in De Kuip, maar dat kost een vermogen. Nu liggen onze velden niet geheel toevallig in de armlastige gemeente Gouda. Toen de SV Gouda eindelijk dan toch echt aan de beurt was voor een tweede kunstgrasveld, was de recessie volop uitgebroken en was het geld van de gemeente op. Ook het budget voor het onderhoud van de sportvelden gaat ongeveer jaarlijks omlaag. We kunnen en moeten onze accommodatie zelf onderhouden, maar niet de velden, dat mag niet. We kunnen zelfs niet de bewatering regelen. Een ouderwetse terreinknecht zoals we die vroeger hadden, het bestaat niet meer. Maar één ding is zeker, we zullen het ermee moeten doen. Als het weinig regent, zal het veld hard zijn en hobbelig. En als het veel regent, nat en glibberig. Let op 7 juni 2013 eens op de TV-beelden van de interland Indonesië – Nederland in het nationale Stadium Gelora Bung Karno in Jakarta, waar 100.000 toeschouwers zullen genieten van de techniek van de Nederlandse voetballers, top tien van de wereld, die toch in staat zullen zijn op een keihard en hobbelig veld te presteren. Maar je moet je er wel op instellen en vooral het leuke ervan inzien. Anders wordt het niks. In de cultuur van “het is toch altijd de schuld van een ander, het ligt niet aan mij” wordt voetballen op een hard en hobbelig grasveld gegarandeerd  een probleem.

 

Kortom, grasvelden zijn nog steeds een gegeven en een gegeven is ook dat er op dit  moment weinig geld is en dat we dus zullen moeten roeien met de riemen die we nu hebben. Zeuren over een “dramatisch hoofdveld” (hoe dramatisch kan de verwende mens kennelijk zelf worden) heeft geen enkele zin. Uiteraard kan het altijd beter en als de mogelijkheden er zijn de grasvelden te verbeteren zal daar ongetwijfekld gebruik van gemaakt gaan worden. Maar stel je tot die tijd in op een lekkere wedstrijd in de natuur, zonder die irritante rubberlucht, overmatige warmte die van het veld afstraalt en zonder die rare rubber korrels in je schoenen. En dan zul je zien dat het best meevalt. En dat je af en toe eens voor een verrassing komt te staan, so what! Ermee dealen, er om lachen, het goede eruit pikken, that’s life!

 

HSA

.... en ons fijne hoofveld in 1907


Terug
HOOFDSPONSOR SENIOREN SEL.:

OVERIGE SPONSORS:

Voetbalvereniging SV Gouda • Groenhovenpark 2 • 2803 PH GOUDA • Telefoon terrein: 0182 - 533202 • Algemene mail: info@svgouda.nl