We ontvingen onderstaand verslag van het Veteranentoernooi van winnaar Sv Oosterheem, wat we uiteraard graag op onze site plaatsen:

Sv Oosterheem Masters wint emotioneel en onvergetelijk veteranentoernooi bij Sv Gouda.

Afgelopen zondag stond het altijd fantastische en bijzonder goed georganiseerde toernooi bij onze vrienden van Sv Gouda op het programma. Op afgesproken tijd werd er verzameld en zo stond er om half 10 een behoorlijke grote groep Masters, onder het genot van een bakkie pleur (eindelijk eens met kleur en geur!), op het Jules Lieveldpad te trappelen van ongeduld om richting Gouda af te reizen.

Een blik op de parkeerplaats leerde echter dat een te groot aantal Masters het onzalige idee hadden opgevat met de fiets naar het Buytenpark te komen, het leek wel een autoloze zondag want er waren slechts 2 (overigens niet afbetaalde) auto’s beschikbaar om maar liefst  13 Masters te vervoeren naar het complex van Sv Gouda.

Henkzijdank hadden een aantal Masters voldoende beltegoed en na het plegen van diverse telefoontjes konden we ietwat verlaat richting Nederlands kaasstad nummer 1 koersen. Dat ondergetekende naast Marloes zat, die nog was gekleed in haar nachtgewaad, was natuurlijk een zeer prettige bijkomstigheid.

Bij Sv Gouda aangekomen werd de groep herenigd met degenen die reeds hadden aangegeven direct naar Sv Gouda te rijden en zelfs met een Master die zich van tevoren had afgemeld, laatstgenoemde werd dan ook op subtiele wijze een cursusje communicatie gegeven, uiteraard op de kenmerkende wijze van de Masters.

Buiten de nog vakantievierende spelers die zich keurig hadden afgemeld, waren er maar liefst 17 spelers beschikbaar, gezien de achtergrond van deze editie van het Sv Gouda-veteranentoernooi geen raar gegeven. Immers, Claus, de zeer ernstig zieke broer van onze zeer gewaardeerde en zeer besnorde aanvoerder Fred had namelijk een geweldig mooie wisseltrofee voor dit altijd fantastische toernooi beschikbaar gesteld en het zou natuurlijk uniek zijn als wij juist deze trofee in de wacht zouden slepen op deze, voor de familie Imholz in het bijzonder, zeer emotionele voetbaldag.

In de kleedkamer bleek meteen dat onze aanvoerder dit toernooi wel erg serieus nam en met ons (gevallen) sterrenteam hoge ogen wilde gaan gooien, hij toverde de sterkste opstelling uit zijn hoge hoed (terwijl hij ook zijn vleespet bij zich had) waarbij het natuurlijk zeer logisch was dat juist IK in de basis begon en hij op de bank.

De 1^e wedstrijd tegen of het veel jongere of veel beter dan de Masters opgedroogde GSV 2 werd met goed spel zeer verdiend met 3-2 gewonnen. De 2^e wedstrijd tegen het nog ouder en lelijker dan de Masters ogende Sv Gouda werd met fantastisch spel met maar liefst 7-0 gewonnen waardoor een finaleplaats al in een zeer vroeg stadium werd afgedwongen.  De 3^e wedstrijd tegen ONA was slechts formaliteit, dat deze dik werd verloren is slechts voer voor de statistieken. Hoogtepunt van deze wedstrijd was dat Claus met zijn vrouw Roberta, kinderen, kleinkinderen en naasten langs de lijn stond en deze wedstrijd voorzag van een bijzonder tintje, overigens logisch aangezien Claus schilder van beroep is.

Hierna stond voor de Masters de dikverdiende finale tegen GSV 1 op het programma en met het mes tussen de tanden en supergemotiveerd speelden we allemaal de wedstrijd van ons leven speciaal voor Fredje en zijn broer Claus. Met goed verzorgd voetbal van achteruit, waar de debuterende Rolf vandaag de grote uitblinker was, werd verzorgd opgebouwd en de gecreëerde kansen werden koelbloedig afgemaakt, al snel stonden de Masters op een comfortabele 3-0 voorsprong door doelpunten van Rolf (1x) en Robin(2x) waarna GSV 1 vlak voor tijd toch nog de eer kon redden en de wedstrijd met een prachtige 3-1 overwinning werd afgesloten.

De ontlading bij de Masters was groot, op het veld werd door menigeen een traantje weggepinkt, voor een kippenvelmomentje hoef je echt niet naar Barneveld te rijden (wellicht een beetje te ingewikkeld voor de gemiddelde Master…..). Op het veld werden de eerste biertjes, gehaald door Mike terwijl hij normaal slechts waterdrager is, al genuttigd gevolgd door een aantal biertjes in de kleedkamer waarna we fris, fruitig en bijzonder voldaan de kantine op gingen zoeken (en ook nog wisten te vinden) voor een ongetwijfeld weer fantastische 3^e helft zoals we bij Sv Gouda inmiddels wel gewend zijn.

Onder toeziend oog van Claus, Roberta, hun kinderen en kleinkinderen, familie en naasten werd begonnen aan de prijsuitreiking waar Sv Oosterheem natuurlijk ruim aan bod zou komen. Op verzoek van onze behoorlijk ge-emotioneerde aanvoerder Fredje mocht ik de prijzen in ontvangst nemen en te doen waar Fred normaal zo goed in is, een woord van dank uitspreken aan de organisatie gevolgd door een kleine speech (met vaak een boodschap).

Vereerd door het in mij gestelde vertrouwen kreeg ik, toen het moment daar was, de beker voor de 1^e prijs en de prachtige en zeer trotsmakende wisseltrofee uitgereikt waarna de Masters van Sv Oosterheem door alle aanwezigen luid werden be-applaudisseert (en terecht !).

Hierna was het aan mij en ik moet zeggen voor mij een van de moeilijkere en meest emotionele momenten van mijn leven. Gesteund door mijn fantastische voetbalvrienden (wat hebben wij echt een geweldige groep !) om me heen begon ik aan het eerste gedeelte van mijn speech waarin ik de organisatie en de vrijwilligers van Sv Gouda bedankte voor wederom een fantastische voetbaldag, dit ging me nog vrij gemakkelijk af.

Hierna was het moment om me te richten tot Claus, het liefste broertje van mijn allerbeste vriend, en zijn naasten en te proberen het gevoel wat bij echt alle aanwezigen heerste zo goed mogelijk onder woorden te brengen en ook nog eens over te brengen, het liefst zo kort mogelijk (op verzoek van Claus overigens) . In de microfoon pratend en de kantine inkijkend vond ik (gezien de reacties) godzijdank de juiste woorden, beloofde Claus welgemeend de wisseltrofee op het mooiste plekje in onze kantine te zetten en beloofde namens mij en alle aanwezigen tenslotte Claus en zijn naasten de nodige steun met de afsluitende woorden recht vanuit het hart : “you will never walk alone”!

De aanwezige DJ die de situatie zeer goed had ingeschat, zette direct het gelijknamige nummer op en zo stonden we met zijn allen, Claus zeer ge-emotioneert, “you will never walk alone” toe te zingen om op deze wijze hem ons medeleven en onze eer nog eens te bewijzen.

Zeer indrukwekkend en zeker om nooit te vergeten was het moment dat Claus vervolgens de microfoon ter hand nam en de wens uitsprak ons later, onder betere omstandigheden “boven” te ontmoeten (een belofte waar ik Claus aan ga houden, dan ga ik alsnog lekker dat biertje met hem drinken zoals we dat bij Sv Gouda al jaren (te weinig) samen hebben gedaan).

Kort hierna verlieten Claus en zijn naasten zeer vermoeid maar ik weet zeker zeer voldaan de kantine om op huis aan te gaan waarbij vele handen werden geschud en kussen werden uitgewisseld.

Na dit mooie afscheid werd nog veel nagepraat en ietwat bedompt begonnen aan de derde helft waarbij “onze” Mike onvermijdelijk de microfoon opeiste om te doen waar hij goed in is : het scheppen van een geweldig sfeertje en al snel zat deze er goed in.

Met onze unieke groep zetten we de toon en samen met onze voetbalvrienden maakten we er een fantastisch voetbalfeest van tot in de late uurtjes terugkijkend op een onvergetelijke dag.

Aan het eind van dit verslag wil ik jullie allemaal bedanken voor jullie inbreng op deze bijzondere dag en oprecht complimenteren, de manier we waarop wij met elkaar omgaan, hoe we met elkaar begaan zijn, het elkaar steunen in goede en in slechte tijden met daarbij onze onovertroffen humor zijn uniek,  niet alleen in de voetbalwereld maar ook in het dagelijks leven.

Ik ben er trots op deel uit te maken van onze groep en sluit dan ook af met ons motto : “ You will never walk alone” !

Zwarte Henkie