Oud redacteur Ted Hughes overleden

[GROUP_IMAGE]

 

 

Afgelopen vrijdag is de in Haastrecht woonachtige Ted Hughes overleden. Hij werd 93 jaar. Ted was jaren redacteur van ons Officieel Orgaan eind jaren vijftig, begin jaren zestig. Jaren waarin ook grote sportieve successen werden gevierd.

 

Ted, op de foto uit 2011 met wijlen onze oud redacteur en secretaris Reinier Walthie, was een sympathieke a-typische voetbalman, die de zaken op zijn eigen, humoristische manier bekeek en beschreef. Zijn droge Engelse humor, zou hij zomaar uit zijn geboorteland meegenomen kunnen hebben.

 

Voor Ted was het leven klaar, maar desalnietemin wensen wij zijn broer Egbert en verdere familie alle sterkte toe in deze tijd.

 

Het bestuur

 

 

 

 

Onderaan deze pagina enkele staaltjes van zijn werk, zoals vastgelegd bij Goudanet in november 2011:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ted Hughes te gast bij De Historische Stamtafel schreef in 1955 een komisch verhaal over het Beroepsvoetbal
WAARSCHUWING
Vrienden, met de hand op het hart bezweer ik U . . . laat je niet overhalen om prof - voetballer te worden.
Keihard ! ! !
In de eerste plaats wordt er van je geëist, dat je hard bent. Keihard moet je worden, anders hebben ze niets aan je. Ook ik heb me dus een spartaanse levenswijze moeten aanwennen. Zo laat ik elke avond vóór het naar bed gaan, mijn bad vol koud water lopen en dan spring ik er in !
Ja, niet in dat kouwe water - in bed natuurlijk. Ik kijk wel uit !

lees hier verder het gehele verslag (pdf)

 

​ 
 

Naar de SPORTKEURING

 

Nu is zoiets niet normaal, zegt U zelf . . . . tenminste niet wanneer je, zoals ik, reserve bent en alleen maar behoeft te vlaggen !
Daarom ben ik maar weer eens naar de sportkeuring gegaan. Een mooie instelling die sportkeuring. Voor een klein bedrag keren ze je daar binnenste buiten en dan weet je tenminste of je geschikt bent om met de sport door te gaan. Ik heb me er best geamuseerd. Zo laten ze je daar bijvoorbeeld een soort blaasbalg opblazen, om te zien of je genoeg adem hebt. Nou mag ik, zonder onbescheiden te zijn, verklaren, dat ik altijd al een goede blaas over me heb gehad. Daarom hou ik vol, dat dat ding niet deugde, anders had ik er toch zeker wel wát lucht in moeten krijgen ? !
De dokter vond ik een geschikte man. Hij zat wel vol met een raar soort humor, want nauwelijks had ik mijn borst in zijn volle glorie tentoongesteld of hij zei:

 

"Zo, meneer . . . gaat U eerst maar eens Uw lichaam thuis halen ! "

 

lees hier het gehele verslag (pdf)

 

 

 

 

 

 

 

Terug